อินโดนีเซีย

อินโดนีเซียเป็นหนึ่งในผู้ผลิตโกโก้รายใหญ่ที่สุดของโลก โดยผลผลิตถูกครอบงำโดยฟาร์มของเกษตรกรรายย่อย การเพาะปลูกขยายตัวอย่างรวดเร็วตั้งแต่ทศวรรษ 1980 โดยเฉพาะบนเกาะสุลาเวสี ซึ่งยังคงเป็นศูนย์กลางการผลิตปริมาณมาก สุมาตรา ชวา บาหลี ฟลอเรส และเกาะอื่น ๆ ก็มีส่วนร่วมด้วย ผลผลิตส่วนใหญ่ตามประวัติศาสตร์ถูกขายแบบหมักเล็กน้อยหรือไม่หมักเป็นโกโก้เกรดทั่วไป

ภูมิภาคการปลูกครอบคลุมหมู่เกาะ สุลาเวสีสำหรับปริมาณเกรดทั่วไป อาเจะห์ในสุมาตราเหนือ ที่ซึ่งการผลิตลดลงภายใต้แรงกดดันด้านราคาและโรค ชวา ที่มีทั้งโกโก้แบบไร่ในยุคดัตช์และลูกผสมของเกษตรกรรายย่อย บาหลี โดยเฉพาะเจมบรานา ซึ่งเป็นจุดอ้างอิงสำหรับการพัฒนาโกโก้ชั้นดี และฟลอเรสในนูซาเติงการาตะวันออก พืชที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นวัสดุลูกผสมและโคลนที่นำเข้ามา — เป็นพันธุ์ผสมในกรอบของ Motamayor et al. (2008) — รวมถึงโคลนสุลาเวสีที่ปรับปรุงพันธุ์ในท้องถิ่น

ในทางพันธุกรรมและประสาทสัมผัส โกโก้เกรดทั่วไปของอินโดนีเซียโดยทั่วไปตรงไปตรงมา มีกลิ่นดิน และกรดต่ำ บางครั้งมีกลิ่นรมควันจากวิธีการอบแห้ง เมล็ด 'Java' แบบไร่ที่มีสีอ่อนเป็นข้อยกเว้นทางประวัติศาสตร์ การหมักแบบรวมศูนย์และโครงการโกโก้ชั้นดี รวมถึงงานที่ได้รับการสนับสนุนจาก FAO ในบาหลี กำลังค่อย ๆ ยกระดับผลผลิตบางส่วนสำหรับตลาดแหล่งกำเนิดเดี่ยว