เวเนซุเอลา

เวเนซุเอลามีตำแหน่งศูนย์กลางในประวัติศาสตร์ของโกโก้ชั้นดี เพาะปลูกตั้งแต่ยุคอาณานิคมและส่งออกตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ภายใต้ชื่อท่าเรือเช่น Carenero และ Maracaibo โกโก้เวเนซุเอลากลายเป็นคำพ้องของเมล็ดที่มีกลิ่นหอม กรดต่ำ แม้ว่าผลผลิตของประเทศจะมีปริมาณพอประมาณตามมาตรฐานโลกและลดลงในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา แต่ประเทศยังคงมีความสำคัญเกินสัดส่วนต่อการค้าโกโก้รสชาติชั้นดี

การผลิตกระจุกตัวอยู่ในสามเขตกว้าง ลุ่มน้ำทะเลสาบมาราไกโบทางตอนใต้ (Sur del Lago) ในซูเลีย เมรีดา ตาชีรา และตรูฮีโย ซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดทางประวัติศาสตร์ของชนิด Criollo รวมถึง Porcelana หุบเขาชายฝั่งกลางของอารากัวและการาโบโบ ที่ซึ่งหมู่บ้านเช่น Chuao, Choroní, Cuyagua, Ocumare de la Costa และ Canoabo ตั้งอยู่ในหรือใกล้อุทยานแห่งชาติเอนรีปิตตีเยร์ และคาบสมุทรปาเรียของซูเกร ซึ่งค้าขายในชื่อ Río Caribe และ Carenero

เวเนซุเอลาเกี่ยวข้องกับพันธุกรรม Criollo ที่หลงเหลือ — โดยเฉพาะ Porcelana ที่มีใบเลี้ยงสีขาวซีด — และให้ชื่อแก่ชุดโคลนที่เสียบกิ่งกันอย่างกว้างขวางเช่นชุด Ocumare ประชากรภาคสนามสมัยใหม่ส่วนใหญ่เป็นพันธุ์ผสม Trinitario สะท้อนการผสมพันธุ์มาหลายศตวรรษ กรอบของ Motamayor et al. (2008) จัดวางวัสดุเวเนซุเอลาจำนวนมากในกลุ่ม Criollo และกลุ่มพันธุ์ผสม โกโก้ยังคงเป็นพืชของเกษตรกรรายย่อยและชุมชน โดยแหล่งกำเนิดเช่น Chuao จัดการแบบรวมหมู่