Papoea-Nieuw-Guinea

Papoea-Nieuw-Guinea is een van de belangrijkste cacaoproducenten van de Stille Oceaan, waar het gewas een toonaangevende contante inkomstenbron voor kleine boeren is. Cacao werd gevestigd onder koloniaal bestuur, en het land is een belangrijk centrum van cacaoveredeling geweest, waaronder de ontwikkeling van klonen die tolerant zijn voor de cacaovruchtboorder, een plaag die de productie sinds zijn komst in de jaren 2000 zwaar heeft verstoord.

De productie is geconcentreerd op de eilanden en kustlaaglanden. East New Britain is de belangrijkste productieprovincie en een historisch veredelingscentrum; Bougainville is een belangrijke regio van kleine boeren die na het conflict van de jaren negentig is heropgebouwd; en Karkar Island bij Madang heeft een lange plantagegeschiedenis. De aanplant bestaat uit geïntroduceerd hybridemateriaal van het Trinitario-type, een vermenging binnen het kader van Motamayor et al. (2008).

Een bepalend kenmerk van veel PNG-cacao is een rokerig karakter, dat grotendeels ontstaat door traditionele houtvuurgedroogde droging in plaats van door de boon zelf; door donoren ondersteunde programma's hebben verbeterde zonnedrogers gepromoot om rookbesmetting te verminderen. Geselecteerde, zorgvuldig verwerkte partijen bereiken single-originchocolademarkten, terwijl rehabilitatie-inspanningen voortduren om de vruchtboorder en verouderende bomen aan te pakken.