ตรินิแดดและโตเบโก

ตรินิแดดและโตเบโกมีตำแหน่งเกินขนาดในประวัติศาสตร์โกโก้ในฐานะถิ่นกำเนิดของชนิด Trinitario — ประชากรลูกผสมที่ไม่เป็นเอกพันธ์ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อพืช Criollo ที่เสียหายจากความล้มเหลวของพืชผลในศตวรรษที่สิบแปด ถูกผสมพันธุ์กับ Amelonado Forastero ที่นำเข้ามา วัสดุ Criollo x Forastero ที่เกิดขึ้นแพร่กระจายไปทั่วโลกและยังคงเป็นศูนย์กลางของโกโก้รสชาติชั้นดี แม้ว่าผลผลิตของประเทศจะมีปริมาณพอประมาณในปัจจุบัน แต่มรดกการวิจัยของหมู่เกาะนี้มีนัยสำคัญ

บนตรินิแดด โกโก้ปลูกบนไร่ตอนกลางและตอนใต้ ซึ่งเป็น 'ใจกลาง Trinitario' ทางประวัติศาสตร์ เกาะนี้เป็นถิ่นกำเนิดของโคลน Imperial College Selection (ICS) ที่เลือกโดย F.J. Pound ในทศวรรษ 1930 ซึ่งยังคงขยายพันธุ์อย่างกว้างขวางในระดับนานาชาติ โตเบโกมีประเพณีไร่ของตัวเอง ร็อกซ์โบโรทางตะวันออกเป็นไร่โกโก้ที่มีชื่อก่อนที่อุตสาหกรรมจะเสื่อมถอยหลังทศวรรษ 1970 และการผลิตแบบไร่เดี่ยวได้รับการฟื้นฟูที่นั่นนับแต่นั้น

ตรินิแดดเป็นที่ตั้งของศูนย์วิจัยโกโก้ของมหาวิทยาลัยเวสต์อินดีส ซึ่งดูแลธนาคารพันธุกรรมโกโก้ระหว่างประเทศ ตรินิแดด — หนึ่งในธนาคารพันธุกรรมโกโก้ภาคสนามที่ใหญ่ที่สุดในโลกและเป็นคอลเลกชันอ้างอิงสำคัญที่ค้ำจุนอนุกรมวิธานกลุ่มพันธุกรรมสมัยใหม่ของ Motamayor et al. (2008) เมล็ดของไร่ตามประเพณีหมักได้ดี มีกลิ่นลูกเกด ผลไม้สีแดง และกากน้ำตาล