Trinidad en Tobago

Trinidad en Tobago bekleedt een buitenproportionele plaats in de cacaogeschiedenis als de geboorteplaats van het Trinitario-type — een heterogene hybridepopulatie die ontstond toen Criollo-aanplant, beschadigd door een achttiende-eeuwse oogstmislukking, werd gekruist met geïntroduceerde Amelonado-Forastero. Het resulterende Criollo x Forastero-materiaal verspreidde zich wereldwijd en blijft centraal staan in fijnsmaakcacao. Hoewel de nationale productie vandaag de dag bescheiden is, is de onderzoekserfenis van de eilanden aanzienlijk.

Op Trinidad wordt cacao geteeld op centrale en zuidelijke landgoederen, het historische 'Trinitario-kerngebied'. Het eiland is de bron van de Imperial College Selection (ICS)-klonen die in de jaren dertig werden gekozen door F.J. Pound, die nog steeds internationaal op grote schaal worden vermeerderd. Tobago heeft zijn eigen landgoedtraditie; Roxborough in het oosten was een vermaard cacaolandgoed voordat de industrie na de jaren zeventig in verval raakte, en de productie op één landgoed is daar sindsdien nieuw leven ingeblazen.

Trinidad herbergt het Cocoa Research Centre van de University of the West Indies, dat de International Cocoa Genebank, Trinidad beheert — een van 's werelds grootste veldgenenbanken van cacao en een belangrijke referentiecollectie die de moderne genetische-clustertaxonomie van Motamayor et al. (2008) onderbouwt. Landgoedbonen zijn van oudsher goed gefermenteerd, met tonen van rozijnen, rood fruit en melasse.