เวียดนาม

โกโก้มาถึงเวียดนามภายใต้อินโดจีนฝรั่งเศสแต่ยังคงเป็นพืชชายขอบจนกระทั่งการขยายตัวอย่างจงใจตั้งแต่ต้นทศวรรษ 2000 เมื่อโครงการพัฒนาและบริษัทการค้าส่งเสริมโกโก้ในฐานะพืชเศรษฐกิจของเกษตรกรรายย่อย พื้นที่ปลูกขึ้นสูงสุดในปี 2012 ที่ราว 25,000 เฮกตาร์ แล้วหดตัวอย่างรวดเร็วเมื่อเกษตรกรเปลี่ยนไปปลูกพืชที่ทำกำไรมากกว่าเช่นพริกไทย กาแฟ และผลไม้ ภาคนี้ปัจจุบันมีขนาดเล็กแต่เน้นคุณภาพ

การผลิตกระจุกตัวอยู่ทางใต้ จังหวัดสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง โดยเฉพาะเบ๊นแจและเตี่ยนซาง ที่ซึ่งโกโก้ปลูกแซมกับมะพร้าว จังหวัดทางตะวันออกเฉียงใต้เช่นบ่าเสียะ–หวุงเต่า และที่ราบสูงตอนกลาง โดยเฉพาะดั๊กลักและเลิมด่ง ที่ซึ่งปลูกเคียงข้างกาแฟและมะม่วงหิมพานต์บนดินบะซอลต์ พืชที่ปลูกส่วนใหญ่เป็นโคลนลูกผสมแบบ Trinitario ที่นำเข้ามา ซึ่งเป็นพันธุ์ผสมในกรอบการจำแนกกลุ่มพันธุกรรมสมัยใหม่ของ Motamayor et al. (2008)

เมล็ดเวียดนามมีคุณค่าจากกลิ่นคาราเมลนุ่ม น้ำผึ้ง และผลไม้สีเหลือง และได้ค้ำจุนอุตสาหกรรมเมล็ดสู่แท่งในประเทศที่โดดเด่น แม้ว่าปริมาณรวมจะมีพอประมาณ แต่เวียดนามได้กลายเป็นชื่อแหล่งกำเนิดเดี่ยวที่ได้รับการยอมรับในวงการช็อกโกแลตชั้นดี และล็อตที่คัดเลือกได้รับการกล่าวถึงในด้านคุณภาพรสชาติชั้นดี