Filipijnen

Cacao heeft een lange geschiedenis op de Filipijnen, geïntroduceerd tijdens de Spaanse koloniale periode en ingebed in de lokale 'tablea'-traditie van drinkchocolade. De moderne commerciële productie is in mondiaal opzicht bescheiden en overweldigend geconcentreerd op het eiland Mindanao, met de regio Davao als de belangrijkste cacaozone en het gebied Calinan van Davao City als een erkend knooppunt.

De aanplant bestaat uit geïntroduceerd hybride- en geselecteerd klonaal materiaal van het Trinitario-type — waaronder UF 18, BR 25 en PBC 123 — een vermenging binnen het moderne kader van genetische clusters van Motamayor et al. (2008). Cacao wordt geteeld door kleine boeren en coöperaties, met de hoofdoogst rond oktober tot januari en een secundaire oogst halverwege het jaar.

Davao-cacao wordt geassocieerd met fruitige, bloemige, karamel- en nootachtige tonen, en de regio heeft een actieve fijnsmaak- en bean-to-barscene ontwikkeld; Filipijnse bonen werden in 2017 geplaatst onder de Cocoa of Excellence Best 50. Nationale programma's hebben doelen gesteld om het aangeplante areaal en de productie uit te breiden, waarmee de Filipijnen worden gepositioneerd als een groeiende, kwaliteitsgerichte oorsprong in Zuidoost-Azië.