Mexico

Mexico bekleedt een fundamentele plaats in de menselijke geschiedenis van cacao. De Pacifische kust van Chiapas en de laaglanden aan de Golf dragen enkele van de vroegste archeologische bewijzen van cacaogebruik in Meso-Amerika, daterend van ruwweg 1900-1750 v.Chr., en het gewas stond centraal in het Maya- en Azteekse ritueel, de keuken en de uitwisseling. In het moderne tijdperk is Mexico naar wereldmaatstaven een bescheiden producent, en de nationale productie is overweldigend geconcentreerd in twee staten: Tabasco, de grootste, en Chiapas, die samen vrijwel de gehele productie voor hun rekening nemen.

De teelt heeft als middelpunt de laaggelegen Chontalpa-zone van Tabasco rond Comalcalco, de Soconusco-kust van Chiapas, en kleinere voetheuvelgebieden zoals de Chinantla- en Papaloapan-laaglanden van noordelijk Oaxaca. De boerderijen zijn voornamelijk kleinschalig, bewerkt onder de schaduw van fruitbomen en bos.

Genetisch is Mexicaanse cacao van belang als een historische thuisbasis van de oude Criollo. Werk door Motamayor en collega's herleidde de Meso-Amerikaanse Criollo tot een kleine stamouderpopulatie, en inventarisaties in Soconusco en de Chontalpa identificeren nog steeds bomen met een hoge Criollo-afstamming, waaronder bleekbonige stammen die lokaal 'almendra blanca' worden genoemd. Het grootste deel van de gekweekte stock is vandaag de dag echter vermengd van Trinitario en van Forastero afgeleid materiaal. De productie is afgenomen onder ziektedruk en lage prijzen, maar Criollo-behoud en een binnenlandse fijne-chocoladeopleving houden de belangstelling voor de oorsprong in stand.