Meksyk

Meksyk zajmuje fundamentalne miejsce w historii ludzkiego użytkowania kakao. Pacyficzne wybrzeże Chiapas i nizinne tereny nad Zatoką niosą jedne z najwcześniejszych dowodów archeologicznych użytkowania kakao w Mezoameryce, sięgających mniej więcej 1900–1750 p.n.e., a uprawa była centralna dla rytuału, kuchni i wymiany Majów i Azteków. W epoce nowożytnej Meksyk jest skromnym producentem w skali świata, a produkcja krajowa skupia się w przeważającej mierze w dwóch stanach: Tabasco, największym, oraz Chiapas, które razem odpowiadają za niemal całą produkcję.

Uprawa skupia się w niżej położonej strefie Chontalpa w Tabasco wokół Comalcalco, na wybrzeżu Soconusco w Chiapas oraz w mniejszych obszarach podgórskich, takich jak niziny Chinantla i Papaloapan w północnej Oaxace. Gospodarstwa to głównie drobne posiadłości uprawiane w cieniu drzew owocowych i lasu.

Genetycznie meksykańskie kakao jest znaczące jako historyczny dom starożytnego Criollo. Prace Motamayora i współpracowników prześledziły mezoamerykańskie Criollo do niewielkiej populacji założycielskiej, a przeglądy w Soconusco i Chontalpa wciąż identyfikują drzewa o wysokim pochodzeniu Criollo, w tym szczepy o bladych ziarnach lokalnie zwane 'almendra blanca'. Większość uprawianego materiału stanowi jednak obecnie mieszany materiał wywodzący się z Trinitario i Forastero. Produkcja spadła pod presją chorób i niskich cen, lecz ochrona Criollo i krajowe odrodzenie czekolady wysokiej jakości podtrzymują zainteresowanie tym pochodzeniem.