Maleisië

Maleisië was ooit een toonaangevende cacaoproducent: de teelt breidde zich sterk uit gedurende de late 20e eeuw, met een piek in de jaren tachtig, voordat zij scherp inkromp toen telers grond overschakelden naar oliepalm en andere gewassen. Het land produceert vandaag de dag slechts bescheiden hoeveelheden bonen, terwijl het een aanzienlijke cacaomalings- en verwerkingsindustrie behoudt.

Het historische hart van de teelt is Sabah, op het eiland Borneo, en met name het gebied Tawau aan de oostkust, dat een lang gevestigde traditie van cacaoteelt en -verwerking heeft. De aanplant bestaat uit geïntroduceerd hybride- en klonaal materiaal, een vermenging binnen het moderne kader van genetische clusters van Motamayor et al. (2008).

Maleisische bonen worden over het algemeen omschreven als robuust, aards en laag in zuurgraad, en het land werd van oudsher geassocieerd met bulkcacao. Een bescheiden fijnsmaakopleving, ondersteund door belangstelling van ambachtelijke chocolademakers en hernieuwde aandacht voor Sabah-cacao, is beter verwerkte single-originpartijen beginnen uit te lichten, ook al blijft het totale aangeplante areaal ver onder zijn vroegere piek.