Malezja

Malezja była niegdyś wiodącym producentem kakao: uprawa silnie rozszerzała się przez koniec XX wieku, osiągając szczyt w latach 80., zanim gwałtownie się skurczyła, gdy plantatorzy przekierowali ziemię na palmę olejową i inne uprawy. Kraj produkuje dziś jedynie skromne ilości ziaren, zachowując zarazem znaczący przemysł przemiału i przetwórstwa kakao.

Historycznym sercem uprawy jest Sabah, na wyspie Borneo, a zwłaszcza rejon Tawau na jego wschodnim wybrzeżu, który ma długo ugruntowaną tradycję uprawy i przetwórstwa kakao. Nasadzenia to sprowadzony materiał hybrydowy i klonalny, mieszanka w ujęciu współczesnej klasyfikacji klastrów genetycznych Motamayora i in. (2008).

Malezyjskie ziarna są na ogół opisywane jako mocne, ziemiste i niskokwasowe, a kraj był historycznie kojarzony z kakao klasy masowej. Skromne odrodzenie kakao aromatycznego, wspierane zainteresowaniem rzemieślniczych wytwórców czekolady i odnowioną uwagą dla kakao z Sabah, zaczęło uwydatniać lepiej przetworzone partie single-origin, mimo że ogólny obszar nasadzeń pozostaje znacznie poniżej dawnego szczytu.