Demokratyczna Republika Konga

Demokratyczna Republika Konga jest wschodzącym pochodzeniem kakao, którego produkcja specjalistyczna szybko rosła od połowy lat 2000. Kakao ma w kraju długą historię sięgającą epoki kolonialnej, lecz współczesny sektor wysokiej jakości kakao jest niedawny, gdy Kiwu Północne odnotowało pierwszy znaczący eksport kakao około 2005 roku, a produkcja od tego czasu gwałtownie rosła.

Produkcja skupia się na wschodzie, głównie w Kiwu Północnym — wokół terytorium Beni na żyznych terenach leśnych w pobliżu obszaru Virunga — oraz w sąsiedniej prowincji Ituri. Mniej znana strefa nizinna istnieje w środkowym Basenie Konga wokół Kisangani. Uprawa jest w przeważającej mierze drobnotowarowa.

Kongijskie kakao to mieszany materiał hybrydowy, a zbiory ze wschodu są szeroko cenione za jasny, owocowy, cytrusowy charakter z żywą kwasowością. Znaczną jego część uprawia się bez syntetycznych środków produkcji i jest ono certyfikowane jako ekologiczne, często przetwarzane poprzez centralną fermentację zorganizowaną przez eksporterów. Głównym ograniczeniem sektora jest niestabilność regionalna: konflikt zbrojny we wschodniej DRK okresowo zakłócał dostęp, przetwórstwo i certyfikację, a brak możliwości bezpiecznej pracy inspektorów na obszarach dotkniętych konfliktem zagroził uznawaniu certyfikowanych oznaczeń.