Kostaryka

Kostaryka jest niewielkim producentem kakao o historii uprawy sięgającej czasów prekolumbijskich. Współczesny sektor opiera się na drobnotowarowych gospodarstwach agroleśnych, a kraj jest również ośrodkiem badań nad kakao za sprawą CATIE, regionalnego centrum badań i edukacji rolniczej, którego programy hodowlane opracowały klony stosowane w całym regionie.

Produkcja skupia się w dwóch głównych obszarach. Region Talamanca w karaibskiej prowincji Limón to drobnotowarowy krajobraz o silnej rdzennej tradycji rolniczej, gdzie społeczności Bribri i Cabécar uprawiają kakao od czasów prekolumbijskich; producenci są zorganizowani w dużej mierze poprzez APPTA, założoną w 1987 roku, a wiele uprawiających to rdzenne kobiety. Północne niziny wokół Upali, w pobliżu granicy z Nikaraguą, tworzą drugi uznany dystrykt kakaowy, gdzie drobni rolnicy pracują na niewielkich parcelach.

Uprawiane kostarykańskie kakao jest w przeważającej mierze mieszane, tradycyjnie klasyfikowane jako Trinitario, i obejmuje klony opracowane przez CATIE obok starszego mieszanego materiału. Uprawę mocno dotknęło rozprzestrzenianie się zgnilizny strąków (moniliasis) w Ameryce Środkowej, co gwałtownie obniżyło produkcję, lecz ekologiczna i nastawiona na agroleśnictwo produkcja drobnotowarowa, często prowadzona w gęstym cieniu wobec wysokich opadów, podtrzymuje to pochodzenie oraz krajową scenę czekolady rzemieślniczej.